In dit artikel nemen we u graag mee in de vreselijke wereld van de buxusmot: de sluipmoordenaar die voor- en achtertuinen in Nederland en België verandert in een droog en dor landschap met dode buxussen in plaats van een strak gesnoeid groen festijn.

De buxusmot en de buxusrups: mot dat nou?

De afgelopen jaren verspreidde een nieuwe tuinterminator zich steeds verder over de Nederlandse en Belgische tuinen: de buxusrups en zijn zoon, de buxusmot (of is het andersom?).

In een doorlopende cyclus van vernietiging vreet deze rups de prachtig gestylede voortuinen van ons platte land aan gort, om vervolgens als mot nutteloos rond te fladderen en eieren te leggen die vervolgens weer jonge buxusrupsen voortbrengen. En dan begint het feest opnieuw.

Nog niet zo lang geleden had niemand gehoord van deze sluipvernietiger. Vervolgens leek het vooral een probleem in het midden van Nederland, maar inmiddels is deze succesvolle sloper overal in Nederland en België een ongewenste gast. En wie kan deze Arnold Schwarzenegger-mot van weerwoord dienen? Het definitieve antwoord is nog niet gevonden, maar we schetsen graag wat mogelijkheden voor u, als angstige eigenaar van een foutloos gesnoeid buxusdoolhof in de voortuin.

Allereerst… Hoort u in april of mei een vaag knagend geluid als u in uw tuin staat? Ziet u kleine groene monstertjes zich te goed doen aan uw prachtige labyrinth? Dan heeft u de eerste fase in de cyclus gemist. U kunt het beste ineens overgaan naar het spuiten van gif tegen te buxusrups. Meer weten? Kijk dan op onze speciale buxusrups-pagina. Valt het mee, dan start u het best ook met preventief spuiten van gif, zodat u de beschadiging beperkt.

Ziet u in de komende weken wel aangevreten buxus, maar vindt u geen rups? Dan is de eerste cyclus wellicht al afgerond en zijn de motten aan het fladderen. Ook daar zijn bestrijdingsmiddelen tegen, in de vorm van vallen. Deze vindt u op onze pagina over de buxusmot.

Let u wel op als u vol vuur aan het bestrijden slaat! Het gif in de spray is ook schadelijk voor andere rupsen, u doodt dus meer dan strikt noodzakelijk. En in deze tijden waarin de natuur het al moeilijk genoeg heeft, is dat natuurlijk niet de bedoeling. De mottenval is in dat opzicht veel vriendelijker, want die schiet met feromonen die specifiek zijn voor de buxusmot veel meer op scherp. Nadeel is dan natuurlijk wel dat uw mooie struikje al beschadigd is geraakt door de eerste lading rupsen.

U kunt ook kiezen voor een diervriendelijker combinatieaanval, door de rupsen en coconnen eerst handmatig te verwijderen en dan de vallen te zetten voor het overlevende restant.

Een stukje historie van de buxusmot

Hoe heeft het zo ver kunnen komen, hoor ik u denken. Welnu, de buxusmot is een exotische diersoort die origineel in Azië voorkomt. Waarschijnlijk is het beest met import-buxussen in Nederland en Duitsland terecht gekomen en heeft zo verder kunnen verspreiden. Waar de mot in Azië namelijk een natuurlijke vijand heeft in de vorm van de sluipwesp, komt die bij ons nauwelijks voor. Zo kon de buxusmot de plaag worden die hij nu is

De toekomst: drama of niet?

Maar is de toekomst dan uitzichtloos voor de echte buxusbaas? Nee, dat hoeft niet. Juist omdat de mot en de rups nu zoveel voorkomen, zien we langzamerhand andere dieren ontdekken dat de rups en de mot best een smakelijk hapje zijn. Dat proces kost tijd, maar het afgelopen jaar kwamen al anecdotische berichten binnen van mensen die spitsmuizen en koolmezen zich tegoed hebben zien doen aan de buxusrups en -mot.

De komende jaren wordt het dan ook duimen dat vogels, muizen en andere dieren die niet terugschrikken van een willekeurige vette rups of smakelijke mot ook een voorkeur ontwikkelen voor de zo gevreesde buxusnemesis. Ziet u dan ook in maart tot oktober vogels of schattige muisjes in uw tuin, val dan niet aan. Het kan goed een nieuwe handlanger zijn in uw strijd voor behoud van de buxus!